[EHW] การบ้านวิชาแปลงร่าง

posted on 13 Jan 2014 01:09 by dr-seiji in EHW
เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
การบ้านครั้งนี้นี้รวมของลูก 2 คนค่า
 
ซาฟีร์ อาร์. อัล-ซาฮาบี เดิร์มสแตรงก์ ปี 7
 
โฮชิโนะ เซย์จิ โบซ์บาตง ปี7
 
 
======================================
 
 
โฮชิโนะ เซย์จิ โบซ์บาตง ปี7
สัตว์เลี้ยง กระต่าย hollandlop เพศเมีย ชื่อฟรานเชนก้า 
 
 

เซย์จิมีกระต่ายสีขาวตัวหนึ่งที่เขาเลี้ยงอยู่ กระต่ายตัวนี้เขาได้มาจากแม่บุญธรรมของเขา อาลีอา อัล-ซาฮาบี เมื่อปีก่อน เป็นของขวัญวันเกิด หลังจากที่กระต่ายตัวก่อนของเขาได้จากเขาไปด้วยวัยชรา

เซจรักกระต่ายตัวนี้มาก เขาตั้งชื่อว่า "ฟรานเชนก้า" ซึ่งหมายถึงอิสระในภาษาฝรั่งเศส เขาชอบเวลาที่ฟานน์กระโดดไปมาบนผืนหญ้าอย่างอิสระ แต่ซาฟีร์ เพื่อนสมัยเด็ก และ1ในพี่ชายของเขาออกปากแซวทันทีที่ได้ยินความหมายว่าหมายถึงของฟรีใช่หรือเปล่า เพราะเป็น free คำเดียวกัน

 

“ไม่เอาน่า...ฉันอุตส่าห์หาชื่อนี้ให้ฟานน์นะ"

 

ฟานน์เป็นกระต่ายที่ขี้อาย และขี้กลัวมาก ซึ่งจะตื่นคนมากเวลาที่ออกจากห้อง หรือมีใครเข้ามาในห้อง เธอไม่ชอบเสียงเอะอะ เสียงดังตามประสากระต่ายตื่นตูม เธอติดเซจมากเพราะเสียงเล็กๆของเซจฟังดูใจดี ประกอบกับการดูแลเอาใจใส่เธอทุกยามแม้ยามป่วย เรียกได้ว่าครบครันเลยทีเดียว

 

แต่แน่นอน ฟานน์กลัวซาฟีร์มาก

นอกจากจะเป็นคนที่ชอบทำเสียงตึงตังโวยวายแล้ว มักจะมีซากกระต่ายเป็นของว่างให้ฟาติมาห์เสมออีกต่างหาก(ฟาติมาห์เป็นมังกรที่ซาฟีร์เลี้ยงไว้) ครั้งหนึ่งซาฟีร์เคยเผลอหักคอกระต่ายต่อหน้าฟานน์อีกด้วย...

 

...ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ที่ฟานน์จะกลัวซาฟีร์จนหัวหด...

 

การบ้านวิชาแปลงร่างครั้งนี้ ทำให้เซจตื่นเต้นมาก เพราะตั้งแต่มีฟานน์มา เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันที่ได้พูดคุยกับเธอจริงๆ

หลังจากเวลาอาหารเย็น เซจได้ตรงรี่เข้ามาเตรียมตัวทันที เขามองหาห้องเรียนว่างในปราสาท หยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาก่อนจะซ้อมร่ายคาถา traditum lanio อยู่หลายครั้งจนรู้สึกมั่นใจแล้วกลับไปยังหอเด็กแลกเปลี่ยน

ชายร่างเล็กกว่าวัยนั่งลงบนเตียง เขาหยิบกรงกระต่ายขึ้นมา ค่อยๆเปิดประตูกรงและยกกระต่ายสาวขึ้นมาอุ้ม แล้วพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเบิกบาน

“ฟานน์ วันนี้ผมจะทำการบ้านวิชาแปลงร่าง จะได้เห็นฟานน์ที่เป็นคนซักครั้งแล้วล่ะ"

Traditum lanio!

 


======================================

  

ซาฟีร์ อาร์ อัล-ซาฮาบี เดิร์มสแตรงก์ ปี7

สัตว์เลี้ยง มังกร Chinese fireball เพศเมีย ชื่อฟาติมาห์

“เฮ่อออออออออ....."

เสียงถอนหายใจยาวดังขึ้นหลังจากที่ชายหนุ่มนักเรียนแลกเปลี่ยนจากเดิร์มสแตรงก์นั่งลงตรงหน้าของสัตว์เลี้ยงของเขา

“ฉันจะทำยังไงกับเธอดีฟาติมาห์?”

คิ้วหนาไม่เป็นระเบียบขมวดพันกันยุ่ง พลางมองมังกรสีแดงพันธุ์ Chinese fireball ที่มองเขากลับอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก เธอถูกคู่หูของเธอเสกคาถาใส่หลายต่อหลายครั้ง จนทำให้เธอรู้สึกคันขึ้นมาตามตัว(แต่ไม่สามารถเกาได้) ฟาติมาห์ส่งเสียงร้องตัดรำคาญก่อนจะเดินกลับไปนอนต่อในคอกอย่างเบื่อหน่าย

“เฮ้! เดี๋ยวก่อนสิอย่าเพิ่งไป!” ชายหนุ่มผู้เป็นคู่หูมังกรพยายามปราม หากแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ

สุดท้ายเขาจึงต้องกลับเข้าปราสาทอย่างคว้าน้ำเหลวอีกวัน

...............

การที่มีมังกรเป็นสัตว์เลี้ยง เป็นปัญหาใหญ่หลวงขึ้นมาก็คราวนี้...

ไม่ว่าใครๆก็รู้ ว่าเกล็ดและหนังของมังกรนั้นทนทานกับคาถาและคำสาปเป็นอย่างมาก ไม่ว่ามังกรตัวนั้นจะเป็นพันธุ์ใด วัยใดก็ตาม

“เป็นยังไงบ้างซาฟีร์... ยังไม่เห็นหน้าฟาติมาห์เลยเหรอ?” 'เซย์จิ' หรือ 'เซจ' เพื่อนสมัยเด็กที่เป็นรูมเมตเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห็นซาฟีร์กลับถึงห้องด้วยสภาพสะบักสบอม

ชายหนุ่มล้มตัวลงบนเตียง face first ด้วยความหดหู่

“ยัง... ฟาติมาห์หนังหนาจะตาย...เอ่อ ฉันหมายถึงหนังมังกรหนาน่ะ..." เสียงอู้อี้ดังผ่านหมอน เนื้อตัวซาฟีร์ปวดเมื่อยไปหมด...แน่นอนว่ามาจากมวยปล้ำกับฟาร์ติมาห์เมื่อครู่

"ทำไมสลับกับนกกระจอกหรือนกฮูกที่โรงเก็บนกฮูกไม่ได้ฟระ"

เขารู้ว่าจุดอ่อนของมังกรอยู่ตรงไหน แต่เขาคงไม่ยอมเสกคาถาใส่ฟาติมาห์ที่ดวงตาหรือบั้นท้ายแน่นอน (เขาอาจไม่มีชีวิตรอดหลังจากการใช้คาถาแน่ๆ) คงต้องรอจังหวะให้เจ้าตัวอ้าปากกว้างๆ...แต่ณ.จุดนี้หากขอให้ฟาติมาห์อ้าปากกว้าง เขาอาจจะกลายเป็นตอตะโกก่อนที่จะร่ายคาถาจบก็เป็นได้

 

...เดี๋ยวก่อนนะ! การบ้านครั้งนี้กลายเป็นช่วงเวลาความเป็นความตายของฉันไปแล้วเรอะ!!!???

...ผมควรได้คะแนนเต็มจากการเสี่ยงชีวิตเพื่อการบ้านครั้งนี้นะครับศจ.....

 

ชายหนุ่มคิดเช่นนั้น...

 

 

"ให้ตายสิ!!! ฉันต้องส่งการบ้านครั้งนี้ให้ได้ซะด้วย!!!!” ชายหนุ่มคำรามผ่านไรฟันกรอดๆ จนเซย์จิที่นั่งอ่านหนังสืออยู่อดกลั้นขำกับปฏิกริยานี้ไม่ได้

 

 **********************

วันต่อมายังคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฟาติมาห์เริ่มส่งสายตาหงุดหงิดที่เห็นไม้กายสิทธิ์ของคู่หู

 

“เฮ้...การบ้านครั้งนี้ช่วยฉันทีได้ไหม?” ชายหนุ่มถามมังกรคู่หู ฟาติมาห์ส่ายหัว ก่อนจะพ่นลมหายใจใส่คนตรงหน้าจนผมยาวปลิวกระเซอะกระเซิง แล้วหันกลับไปนอนอีกด้านอย่างไม่แยแส

เป็นอีกวันที่เขากลับห้องแบบคว้าน้ำเหลว มีความตึงเครียดก่อตัวทวีคูณเมื่อเวลาส่งการบ้านใกล้จะหมดลงทุกที.....

 

“โว๊ยยยย ฉันจะทำยังไงดี!!" ชายหนุ่มระเบิดความในใจออกมาในช่วงเวลาอาหารเย็น

“ยังไม่สำเร็จเหรอซาฟีร์?” เซจเอ่ยถามขึ้นมา มือเล็กปัดเศษขนมปังที่ร่วงลงตักที่เผลอทำหลุดมือด้วยความตกใจ

“ฟาติมาห์อารมณ์เสียขึ้นทุกทีแล้วด้วย...”

 

วันสุดท้ายของการส่งการบ้าน...เขาจะทำยังไงต่อไปดี

 

“ฟาติมาห์......................” ชายหนุ่มพูดขึ้นเนิบนาบสิ้นหวังพร้อมกับส่งกระต่ายที่เป็นของโปรดของมังกรตรงหน้าให้ ในใจมีเพียงความหวังริบหรี่ที่ฟาติมาห์จะให้ความร่วมมือ


ส่วนมังกรตรงหน้าน่ะเหรอ...

 

นั่งกินของว่างอย่างไม่แยแส กรามแข็งแรงบดเนื้อกระต่ายในปากกรุบกรับอย่างเอร็ดอร่อย

"ฉันไปเหยียบหางเธอเข้าตั้งแต่เมื่อไหร่ฟระ ฉันต้องทำการบ้านส่งแล้วนะเฟ้ยฟาติมาห์!" ซาฟีร์โวยวายขึ้นมาข้างๆ ซึ่งแน่นอน...

ฟาติมาห์ไม่สนใจ

 

ทันใดนั้นเหมือนสวรรค์ประทานพร มีเสียงกร๊อบเบาๆดังขึ้น มังกรตรงหน้าเบิ่งตากว้างก่อนจะมีท่าทางทรมาน ฟาติมาห์ใช้กงเล็บพยายามเขี่ยบางอย่างที่รบกวนในนั้น เขี้ยวซี่เล็กหลุดออกมาจากปาก

“ฮะฮ่า...รีบกินอะไรขนาดนั้น...ดูซิ ไปกัดโดนเขี้ยวตัวเองเข้าอีกแล้วใช่มั้ยล่ะ?” เขาแซวมังกรเหมือนเดิมก่อนจะฉุกคิดได้ว่าโอกาสมาแล้ว แต่คิดว่าหากใช้โอกาสนี้ไป ยังไงเสียฟาติมาห์คงโกรธไปอีกนาน เขาจึงตัดความหวังเล็กๆตรงนี้ออกไป

"มา ฉันช่วยใช้คาถารักษาให้ ไม่ไหวเล้ย...”

 

ซาฟีร์เดินเข้าไปใกล้ หากแต่ฟาติมาห์ส่งเสียงร้องคำราม "เฮ้... ฉันไม่ทำอะไรหรอกน่า ฉันรู้ว่าเธอกลัวฉันเสกคาถาอันก่อนหน้านี้ใส่ ฉันไม่ทำแล้วน่า เจ็บใช่ไหม? มาให้ฉันดูหน่อยซิ”

ดวงตาสีเหลืองทองจับจ้องไปที่ชายหนุ่มไม่กระพริบ

ซาฟีร์ยักไหล่

“ช่างมันเหอะเรื่องการบ้านน่ะ ถ้าเธอไม่ชอบ ฉันค่อยไปชดเชยกับทำการบ้านคราวหน้าแทน...ฉันก็ทำแผลให้มังกรเป็นเหมือนกันนะเฟ้ย! ถึงฝีมือฉันจะสู้คนอื่นๆเขาไม่ได้ก็เหอะ" ซาฟีร์ส่งเสียงฮึดฮัด

 

โชคดีเหลือเกินที่เขาสามารถสื่อสารและคลุกคลีกับมังกรได้สบายๆ ฟาติมาห์เข้าใจสิ่งที่คู่หูพูด ก่อนจะอ้าปากให้อีกคนช่วยรักษา

 

************

“เอ้า เสร็จแล้วล่ะ โทษที หลายวันมานี้ฉันตีกับเธอบ่อยๆ...

ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบที่จมูกของมังกรเบาๆ

หากแต่ฟาติมาห์ไม่ได้หุบมันลง มังกรสาวดันมือนั้นเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้ใช้อีกคาถาที่คู่หูใช้มาตลอด

 

“เฮ้ย? ... ให้จริงดิ!!!!????” ในใจชายหนุ่มโลดเต้นด้วยความดีใจ "เฮ้! หากเธอเป็นคนแล้ว ไปฮอกมี๊ดส์กันเป็นไง? ช่วงนี้หิมะที่นั่นหนา เวลาที่อยู่บนฟ้าฉันเห็นเธอมองมาทางหมู่บ้านบ่อยๆ” เขายิ้มแยกเขี้ยวออกมาก่อนจะตวัดไม้กายสิทธิ์

 

 

Traditum lanio!


(ปล. เรากะให้การแปลงร่างของฟาติมาห์ได้ผลไม่สำเร็จ100% และหลงเหลือร่องรอยของสัตว์เลี้ยงอยู่บ้างค่ะ ไม่เหมือนกับฟานน์ที่เป็นคน 100%)


 


======================================

 

ฮากกกกก การบ้านเสร็จแล้ว o<-<

การบ้านครั้งนี้เป็นการบ้านแรกที่เราลองส่งเป็นฟิคชั่นด้วย แต่ว่าเราเขียนแบบไม่ถึง 1000คำนะคะ เราอยากบรรยายว่าคาร์2คนของเรามีเบื้องหลังการบ้านยังไง จริงๆเป็นไปได้ก็อยากจะทำแบบนี้กับการบ้านทุกชิ้นเลย เพิ่งลองเขียนฟิคลงบลอคครั้งแรก อาจจะมีหลายอย่างที่ยังต้องปรับปรุงนะคะ (เขินจังแง) แต่ขอบคุณนะคะหากใครก็ตามที่อ่านจนถึงตรงนี้ ขอบคุณนะคะ

บอกตัวเองอีกครั้งว่าการบ้านคราวหน้าต้องทำแต่เนิ่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กว่านี้ oTL!!!!!!!

 

 


======================================

 

อ๊ะ จริงด้วยค่ะ เรามีของแถมอีกคน

อันนี้ลูกชายคงไม่ใช้คาถานี้กับสัตว์เลี้ยงตัวเอง

ไม่มีคะแนน

แต่ผปค.อยากเห็นค่ะ!!

ฮือออ เขียนเป็นฟิคเสร็จมาใส่ไว้เพิ่มเติมนะคะ มีฟิค side story เล็กๆเข้ามาด้วยค่ะแหะๆ

.

.

.

.

.

.

ศจ. ซาฮีร์ อาร์ อัล- ซาฮาบี

สัตว์เลี้ยง เหยี่ยวทะเลทรายเพศผู้ ชื่อ มันซาร์

มันซาร์บินกลับมาจากการไปรับกล่องพัสดุและจดหมายมากมายจากไปรษณีย์นกฮูก เหยี่ยวหนุ่มส่งพัสดุลงในกล่องที่หย่อนประจำ ก่อนจะกระพือปีก สะบัดละอองหิมะออก บนคานไม้ที่ผู้เป็นเจ้าของได้เตรียมเอาไว้

“ชุกรัน มันซาร์" เจ้าของเอ่ยคำขอบคุณในภาษาท้องถิ่นที่เขาพูดอยู่เสมอหลังจากการทำงานหนักของสัตว์เลี้ยง

เขาเสกผ้าผืนเล็กขึ้นมาช่วยเช็ดละอองหิมะที่ละลายบนปีก

 

มันซาร์เป็นเหยี่ยวที่เขาเก็บมาเลี้ยงได้ประมาณ 7ปี

...ไม่สิ

เรียกว่าหลงมาอยู่และไม่ไปไหนอีกเลยน่าจะถูกกว่า

ซึ่งเป็นที่มาของชื่อมันซาร์ หรือ "ผู้สังเกตการณ์" ในยามข้างแรม ช่วงเวลาที่ดวงตาพยากรณ์ของเขาไม่สามารถทำงานได้เต็มที่

ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดเลี้ยงสัตว์อย่างจริงจัง เนื่องจากบ้านที่ซีเรียเป็นโรงพักฟื้นของสัตว์วิเศษ มีสัตว์มากมายที่ผ่านเข้ามา และได้จากไปแทบจะไม่ซ้ำกัน

 

การที่คลุกคลีกับสัตว์สำหรับเขาจึงเป็นเรื่องธรรมดา ไม่จำเป็นที่จะต้องมีสัตว์เลี้ยงที่ต้องดูแลเพิ่มเติม

************

วันหนึ่งเมื่อ 7 ปีที่แล้ว

หลังจากเกิดพายุทะเลทราย เขาได้พบกับเหยี่ยวตัวหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บ ตาของมันเต็มไปด้วยเม็ดทราย แทบจะบอดสนิท ปีกหักบิดไปคนละด้าน

ช่างเป็นสภาพที่ไม่ว่าเป็นใครคงคิดว่าไม่น่าจะรอด หากแต่หลังจากได้รับการพักฟื้นและการปฐมพยาบาล เหยี่ยวตัวนั้นก็ได้ชีวิตของมันกลับมาอีกครั้ง เขาปล่อยให้เหยี่ยวได้โบยบินจากไปหลังจากที่แผลได้หายสนิท เหมือนกับที่เขาทำตลอดมาจากการเป็นผู้ช่วยให้มารดา

วันเวลาได้ผ่านไปหลายอาทิตย์

วันหนึ่งอากาศร้อน สัตว์วิเศษหลายชนิดที่ไม่ชินกับอากาศร้อนในซีเรียได้มีอาการครั่นตัวหงุดหงิด ซาฮีร์กลับมาจากที่ทำงานในเมืองก็ได้ค้นพบข่าวน่าเป็นห่วงจากมารดาว่า

ลูกยูนิคอร์นบาดเจ็บได้พยศและหลุดหนีออกมา

คิ้วเรียวขมวดขึ้น

จริงด้วย มันคือคืนข้างแรม คืนที่เขาไม่สามารถสัมผัสลางบอกเหตุได้อย่างเต็มที่ จากความอ่อนเพลียของมารดาแล้ว เขาไม่แปลกใจเลยว่าท่านคงตามหามาทั้งวัน

"ท่านแม่อยู่ที่นี่เถอะครับ ผมจะช่วยออกตามหาคืนนี้ให้" 

ซาฮีร์ให้คำสัญญาก่อนจะส่งหญิงสาวที่เหนื่อยล้าไปยังห้องพัก 

 เรื่องสัตว์ที่หลุดออกมาจากคอกนั้นมีไม่บ่อย ครั้งที่ผ่านมาการค้นหาเป็นไปได้ไม่ยากเท่าไหร่ หากแต่ครั้งนี้คงไม่ใช่เรื่องง่ายๆอย่างที่ผ่านมา

เขาคลี่พรมที่ม้วนเก็บไว้ก่อนจะทะยานไปยังทะเลทรายที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

************

การตามหาลูกยูนิคอร์นเป็นไปอย่างยากลำบาก ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงลูกยูนิคอร์น แต่ความเร็วและเวลาดึกเช่นนี้ วิสัยทัศน์ที่จำกัดเช่นนี้คงมีเพียงปาฏิหารย์เท่านั้น

เขาร่อนลงมายังโอเอซิสแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆเพื่อการค้นหาและพักเหนื่อย 

"คงเป็นแหล่งสุดท้ายสำหรับคืนนี้แล้ว" เขาคิดในใจ พลางวักน้ำขึ้นมาทำความสะอาดใบหน้าที่เปื้อนละอองฝุ่นทราย

ก่อนที่จะได้ยินเสียงปะทะกันระหว่างนกใหญ่และเสียงของลูกม้าจากพุ่มไม้ที่อยู่ใกล้ๆ

เขาลุกขึ้นสำรวจบริเวณรอบๆ ไม้กายสิทธิ์และต้นไม้ข้างๆเปล่งประกายด้วยคาถา lumos duo

ปรากฏร่างสัตว์สองร่างที่กำลังดิ้นรน ร่างหนึ่งเป็นเหยี่ยวขนาดกลางหน้าตาคุ้นเคย ตีปีกใส่ลูกม้าที่มีท่าทางหวาดกลัวสับสน ขนสีน้ำตาลปนดำกระจัดกระจายเต็มพื้นที่

เขาได้พาทั้งสองกลับมาทำการรักษาที่บ้านอย่างปลอดภัย

หากแต่เหยี่ยวตัวนั้นไม่ได้บินไปไหนอีกเลย

 

************

 

ช่วงเวลานี้นักเรียนคึกครื้นกับวิชาแปลงร่างค่อนข้างมาก เขาได้ยินเสียงซุบซิบอย่างตื่นเต้นของเหล่านักเรียน ที่ต้องแปลงร่างสัตว์เลี้ยงของตนเองเป็นคนในเวลา 1 วัน

ดวงตาสีเขียวอ่อนเหลือบมองมันซาร์ที่จัดขนปีกบนคานไม้พลางยิ้ม

 

“7ปีแล้วสินะ...” เขาพึมพำขึ้นเบาๆ

ช่างเป็นเวลาที่สั้น และยาวทีเดียว อาจจะสั้นสำหรับเขา แต่ยาวนานพอสมควรสำหรับเหยี่ยวตัวหนึ่ง


"ไม่ว่าเธอจะเป็นคนหรือเป็นเหยี่ยว สิ่งที่ฉันอยากจะบอกคงมีแค่คำขอบคุณ...เธอรู้อยู่แล้วล่ะมันซาร์..."

"ชูกรัน..."

มันซาร์ส่งเสียงร้องเบาๆก่อนจะหันกลับมาจัดขนปีกจนเรียบร้อย รับของว่างจากเจ้าของ ก่อนจะกระพือปีกบินออกจากห้องทำงานบนยอดหอคอยทิศเหนือ


======================================

จบละค่ะ เรื่องราว ของ(สัตว์เลี้ยง การบ้าน และผู้ชาย3คน o<-<)

ความจริงแล้วคิดถึงพวกจินนี่ในตะเกียงไปเลยล่ะ แบบเป็นแรงงานที่ตัวใหญ่มากๆ ฮือๆ คือปกติแล้วทุกวันๆมันซาร์

ทำงานหนักมาก

(คือเป็นเหยี่ยวที่ทำหน้าที่บินส่งของหนักๆให้เจ้าของที กลับมาสภาพเหนื่อยสุดๆ แหง่กๆ oTL!!

แต่มันซาร์ทำงานขนของด้วยความเต็มใจ ผิดกับฟาติมาห์เลยค่ะ เธอมีซาฟีร์เป็นทาส(ก๊ากกก)

การบ้านครั้งนี้ซาฟีร์ถึงกับจะลงไปหมอบกราบให้เธอช่วยให้ความร่วมมือ o<-

o<-< การทำการบ้านบ้านครั้งนี้สอนให้เรารู้ว่า...เราจะฝึกวาดบุคคลหลากหลายให้มากขึ้น แง๊

คือว่าพอเอามาเทียบๆกับเจ้าของแล้ว...หน้าสัตว์เลี้ยงคล้ายเจ้าของทุกคนเลย oTLoTLoTLoTL!!!

******************************************

จริงด้วยค่ะ ถึงแม้ว่าจะเลยมาแล้ว

แต่ว่าเราก็ขอสวัสดีปีใหม่ทุกๆคนนะคะ

ขอให้เป็นปีที่ดี เพื่อนๆสุขภาพดี มีความสุขตลอดปีนะคะ เราฝากตัวและฝากบลอคไปอีกปีนะคะ


 
ไว้พบกันในเอ็นทรี่หน้าค่า
กบกบ

Comment

Comment:

Tweet

ตรวจการบ้านเรียบร้อยแล้วค่า รับไปคนละ 2 คะแนนค่า ^ ^

#5 By Exteen Hogwarts on 2014-01-18 19:11

ฟาติมาห์ สวยมากเลยค่ะ * p * (เนจจี้เห็นคงทำเสียงแบบ นั่นใครหนะ!!!! กร่ากกก #โดนพ่นไฟใส่)
ฟานน์น่ารักทั้งร่างสัตว์ร่างคนเลย โอยโมเอ้ + p +
แฮ๊ปปี้นิวเยียร์ย้อนหลังเช่นกันค่า XD

#4 By PoyChan on 2014-01-17 14:38

@yohan สรุปคือไม่ได้ไปฮอกมี๊ดส์เลยค่า กร๊ากกกก แผนเฟลลลลลล ซาฟต์ดีใจเกินไปจนลืมไปเลยว่าสัตว์เลี้ยงแปลงร่างได้แค่1วัน oTL!!!!!! #พยายามมานาน เจ็บใจมากไม่พอ โดนฟาติมาห์โกรธใส่อีกต่างหากกกกก oTL ทาสผิดไปแล้ว
หากมีฟิคแถมด้วยเราก็อยากอ่านเรื่องราวของน้องแกะนะคะ แฟนคลับน้องแกะะะะะ
@indacoritmo  ขอบคุณนะคะ เวลาตั้งชื่อคาร์เราชอบหาความหมายเบื้องหลังเผื่อเอาไว้ด้วย ฟรานเชสก้าจริงๆแล้วน่าจะแปลว่าผู้มีอิสระ ฟาติมาห์เป็นชื่อแม่พระคนหนึ่ง(อันนี้เป็นความชอบส่วนตัวของเราเองแหะๆ) มันซาร์แปลว่าผู้สังเกตการณ์ เป็นหูเป็นตาอีกคู่ให้ศจ.ค่า (ขำำำหล่อเหมือนเจ้าของง5555ขอบคุณนะคะ XD เขินแทนแง)
สุดท้ายซาฟต์กับฟาติมาห์ก็ไม่ได้ไปฮอกมี๊ดส์ค่ะ แงงงงง แผนเฟล o<-< คิดเอาไว้ว่าหลังจากนั้นทาสซาฟต์คงเอาของมาบรรณาการให้ฟาติมาห์อย่างอู้ฟู่ แงงงงง ขอบคุณค่า ดีใจมากเลย อ่านฟิคเราจนหมดเลย -o/L

#3 By Dr.Seiji on 2014-01-17 02:22

ฟรานเซนก้าร่างคนน่ารักจังเลยค่ะ ;//v//; ดูสดใสสมเป็นน้องกระต่ายมาก//// เพิ่งรู้จากเอนทรี่นี้เองค่ะว่าฟรานเซนก้าแปลว่าอิสระ;A;!! เซย์จิเซ้นท์การตั้งชื่อที่น่านับถือมากค่ะ TuT,,
มังกรสาวฟาติมาห์สวยเลิสมากค่าา อ้ากกก ให้อารมณ์เทพธิดามังกรอะไรแบบนั้นเลยค่ะะะ#เอ้ะ
ซาฟีร์ตอนคุยกับฟาคิมาห์น่ารักมากค่ะ *//^//* แอบลองคิดภาพตอนพาฟาติมาห์ไปเดินฮ็อกมี๊ดคงน่ารักน่าดูเลยค่ะะ ///___\\\
มันซาร์ของศจหล่อมากค่าาาา///// หล่อเหมือนเจ้าของใช่ไหมคะะะ /ผิดดดดด

ปล. ชอบภาษาในการแต่งฟิคมากเลยค่า//-// อ่านเพลินและกระชับดีจังเลยค่ะ <3

#2 By C.NightinGale ♪ on 2014-01-17 00:12

โอ้ เพิ่งเคยเห็นสัตว์เลี้ยงของเซย์จิค่า น่ารักมากเลย แต่ว่า ฟาติมาห์แปลงร่างได้ไม่ครบ 100% อย่างนั้นสรุปได้ไปเที่ยวฮอกมี้ตมั้ยคะ > < 
ความจริงอยากจะเขียนฟิคแถมเข้าไปในการบ้านตัวเองเหมือนกัน ว่าความจริงเฟาส์ก็ซึ้งนะ ได้คุยกับน้องแกะซะที ฮา

#1 By Yohan Nefia on 2014-01-17 00:06